Bijzonder gebaar & bijzondere middag

Gepubliceerd op 24 juni 2019 om 15:15

Begin dit jaar gaat de telefoon, aan de andere kant van de lijn hoor ik de vrolijke stem van mijn vriendin Jania. “ Ik heb je net een mailtje gestuurd” zegt ze. “Kun jij daar eens naar kijken en me laten weten wat je daar van vindt?”
“Wil je me ook laten weten of het klopt wat ik heb geschreven?”
Ik lees het mailtje en in mijn ogen springen de tranen. Jania heeft Elidor voorgedragen voor de witte anjer prijs. Dit is een prijs voor veteranen, die zich inzetten voor andere veteranen. Ze schrijft mooi over hoe door de uitzending naar Irak, Elidor niet hetzelfde is terug gekomen als hoe hij heen ging.
De vele gesprekken die wij samen hebben gevoerd, de strijd die Elidor, maar wij ook samen streden om vooral dat samen op een gezonde manier te behouden.
Het was geen makkelijke weg en terugval ligt altijd op de loer. Wij weten hoe we hier mee omgaan, ook is dit voor buitenstaanders niet altijd evengoed te begrijpen.
Met veel trots schrijft zij over hoe Elidor zich nu in onze gemeente inzet voor veteranen en dat is geloof me nog en hele kluif.
Zodra het woord veteraan valt denken mensen aan de op zeer hoge leeftijd zijnde militairen die ons land bijna 75 jaar geleden bevrijd hebben.
Nadat het onderwerp veteranen in een gesprek met een lid van de gemeenteraad ter sprake kwam en deze vanuit het niets zei; ”Veteranen dat is toch geen probleem, dat lost zich de komende jaren toch vanzelf op?” wist Elidor, dat hij aan deze onwetendheid wat moest gaan doen.
Toen hij thuiskwam zei hem enigszins verbolgen; “ Ik wist niet dat veteranen een probleem waren, maar ik merk wel dat veel mensen in de burgermaatschappij onwetend zijn over wie veteranen zijn.
Zij snappen niet, dat die jonge vent of meid, die op uitzending naar een oorlogsgebied hier ver vandaan ook de veteranen status heeft. Het is zo jammer dat wij in Nederland maar weinig waardering hebben voor de veteranen.
Die avond werd het plan geboren om de Stichting Veteranen Oss op te richten, wat in mei van dit jaar een feit werd.

Ineens zitten we dan, op een doordeweekse dag in Hotel des Indes in Den Haag. Elidor is vanuit ruim 100 nominaties, samen met 20 andere veteranen genomineerd voor de Witte Anjer prijs.
Het was een bijzondere middag, met bijzondere verhalen en nog meer bijzondere veteranen.
Elidor won niet, maar eigenlijk ook weer wel, want het werk dat al deze veteranen doen is weer onder de aandacht gebracht.

Lieve Jania, dank je wel voor de nominatie, het feit dat je het veteraan zijn onder de aandacht hebt gebracht en óók voor de gezellige middag!!!

Mooie & Magische momenten gewenst,
Magische Maekplaetz


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Jacq
een jaar geleden

Superlief