Mooie Legende

Gepubliceerd op 10 juni 2019 om 17:15

Bijna 3 jaar geleden kreeg ik van mijn vriendin Eavan een klein bruin zakje met zaadjes, ze wist niet meer precies wat er in zat, maar het waren planten met mooie kleine blauwe bloempjes.
Onhandig als ik soms kan zijn floepte het zakje na het openscheuren uit mijn hand en ja hoor, natuurlijk lande het ondersteboven op de grond en de inhoud viel meteen in het zand.
Met toch wel enigszins de smoor in dekte ik de piepkleine zaadjes toe en hoopt er het beste van.

Om te voorkomen dat ik het wat er uit zou groeien als groen spul dat op de voor mij verkeerde plek groeit(onkruid genoemd door de meeste van jullie) aan zou zien markeerde ik de plek met stokjes.

Eerlijk gezegd dacht ik niet meer aan de zaadjes, totdat korte tijd daarna en kleine sprietjes met prachtig blauwe bloempjes boven de grond kwamen.

Eavan had gelijk wat een schattig, maar vooral delicaat bloemetje was dit.
Ik probeerde het zaad op te vangen, maar op een of andere manier was ik iedere keer net te laat bij de plant.  Het jaar daarna kwam het overal in mijn tuin op Myosotis(komt uit het Grieks en betekent muizenoortje), Vergeet-mij-nietje.

Ik snap nu waarom het zich niet liet vangen om de zaadjes op te vangen, deze plant zaait zichzelf uit.

Omdat mijn tuin er vol mee staat besloot ik me van de week iets meer te verdiepen in dit plantje.
Ik stuitte op de volgende prachtige legende:

Toen god de wereld geschapen had gaf hij alle dieren en planten een naam. Om hun naam niet te vergeten herhaalde deze hun naam een aantal keer. Er was echter één plantje dat heel speels was en niet goed oplette en na een paar dagen wist zij haar naam niet meer.

God ging naar de aarde en riep de planten één voor één om over hun geneeskrachtige taken te spreken.
Hij riep en hij riep, maar het plantje reageerde niet. God ging naar haar toe, vroeg waarom ze geen antwoordt gaf, zo kwam hij erachter dat het plantje haar naam vergeten was.
Vanaf dat moment heet het plantje vergeet mij niet.

Het vergeet mij nietje spreekt tot de verbeelding, want zo is er ook nog een legende/mythe over een engel en een ridder, die bij de naamgeving van het mooie blauwe bloempje betrokken blijken te zijn.

 

Persoonlijk spreek mij de legende over het speelse bloempje, dat haar naam vergeten is het meeste aan.
Eavan vergeten dat deed ik al niet, maar door de vele stralende blauwe muizenoortjes in mijn tuin denk ik nog dagelijks aan haar.

 

Mooie & Magische momenten gewenst,
Magische Maekplaetz


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.