Een jaar bij ons

Gepubliceerd op 5 juni 2019 om 12:00

Met gezellige prrrrt , prrt geluidjes komt mijn heksen baby van het kattenplankje naar beneden rennen. Met zijn koppie schuin kijkt hij eigenwijs naar wat ik aan het doen ben, dan wordt zijn aandacht getrokken door een dikke hommel die op de lavendel landt.
Hij kijkt met grote ogen naar dat vliegende en hard brommende ding en gaat vast in de starthouding liggen.
“Die woont hier ook”, hoor ik mezelf tegen Kenaz zeggen. Verschrikt kijkt hij me aan alsof hij zich betrapt voelt, op het feit dat hij aanstalten wilde gaan maken om de hommel te vangen.

Dan weer die gezellige prrrt, prrt geluidjes en ja hoor ze worden beantwoordt. Uit de voortuin komt broer Karfield met zijn staart in vraagteken positie aangehuppeld. Wat ik zo grappig vind aan deze twee katten is dat ze nog steeds de geluidjes naar elkaar maken, die ze ook maakte toen we ze een jaar geleden gingen ophalen.

Een jaar geleden alweer bedenk ik me,  dat die toen nog twee kleine bolletjes kat bij ons komen wonen. We zijn altijd blij als ze het eerste jaar hier overleven. Niet dat wij niet goed voor ze zorgen, dat mag ik toch hopen van wel.

Maar met het landbouw verkeer vooral in het najaar wanneer de oogst begint is het altijd maar weer de vraag of ze niet zullen worden aangereden.

Gelukkig vertoeven deze twee graag op ons eigen land , soms gaan ze op visite bij de dames koe in het weiland aan de overkant van de weg.
Héél af en toe gaan ze even bij de buren op het land buurten. Dat is meestal niet van lange duur omdat ze daar worden weggejaagd.

Kenaz kan dan heel verongelijkt net op de grens onder de heg gaan liggen loeren. Karfield gaat daarna gewoon lekker op een plekje in de tuin liggen, ruimte zat.

Een jaar alweer en wat ben ik blij met deze twee zeer eigenzinnige banjers, ben ik in de tuin zijn zij dat meestal ook. De vele knuffels en kroel partijen maken mijn geluk compleet.

Tja en dat ze dan zo af en toe op mijn net geplante worteltjes gaan liggen, de rijpe aardbeien pletten, een beetje in de weg lopen bij het schoffelen en net een behoefte kuitje graven op de plek waar ik 10 minuten daarvoor de Goudsbloemen heb gezaaid, ach ja dat neem ik gewoon op de koop toe.

Het mooiste van alles vind ik eigenlijk dat onze Jul de twee banjers totaal heeft geaccepteerd en als een soort oudere neef op een afstand gemoedelijk bekijkt wat die twee allemaal uitspoken.
Prrt, prrt en weg zijn ze weer om nog geen 3 minuten laten samen achter een hommel en elkaar aanrennend weer in de tuin te verschijnen.

 

Mooie & Magische momenten gewenst,
Magische Maekplaetz


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.