Kaarsjes aan

Gepubliceerd op 3 juni 2019 om 17:00

Ik kan gefascineerd zijn door de stijl, de manier van bouwen en de grote van het gebouw. Ook kan ik verwonderd zijn over de muur- en plafond schilderingen, de glas in lood ramen kunnen me met hun prachtige voorstellingen en kleuren bijna betoveren.
Maar anders dan bij kastelen en landhuizen krijg ik wanneer ik een kerk in ga, de koude rillingen over me heen.

Na het bezoek hangt er een energie om me heen die me somber en zeer verdrietig maakt. In het verleden heb ik het vaak voor mijzelf proberen te verklaren, was het mijn christelijke opvoeding waar ik niet echt fijne herinneringen aan heb?

Was het dat wat uit naam van het christelijk geloof anders gelovige in het verleden is aangedaan? Ik weet het niet……Ik ga geen eens moeite doen het te verklaren, het is voor mij een feit.

 

Het weerhoudt me er echter wel van om kerken te bezoeken en als ik er zo nu dan zoals vorige week dan toch moet zijn voor een afscheidsdienst van Maria, dan moet ik me vooraf wapenen tegen dat wat er bij me binnen gaat komen.
Dit keer was het anders, ik was voldoende geaard om dat te voelen wat er ook echt binnen mocht komen.

Het was de afscheidsdienst van Maria, de moeder van mijn beste vriend Boyden. Een prachtige dienst die vooral ging over wie zij was in haar hele zijn, over de liefde die ze gaf, de oprechte aandacht die ze voor iedereen had en over de kaarsjes die zij voor andere opstak als troost en met positieve energie voor die ander.
Tijdens het voordragen van de geschrift lezing 1 Korintiërs 13 dwaalde mijn gedachten af.
Misschien niet netjes, maar de woorden die daarin gesproken werden over liefde troffen me enorm. Ik herkende de uitleg van het woord liefde en waar ze voor staat.
Daar waar ik de afgelopen jaren me steeds meer ben gaan verdiepen in moeder aarde en alles wat zij te bieden heeft, zie ik hier voor het eerst een overeenkomst tussen mijn christelijke opvoeding en het pad wat ik nu bewandel.
Het pad wat veel mensen Heidens noemen, maar wat mij heel dicht bij mezelf en dat waar ik voor sta heeft gebracht.
Terug uit mijn gedachten weer in de kerk, komt er een glimlach op mijn gezicht. In gedachten bedank ik Maria voor dit prachtige inzicht, zo nog net op de valreep van haar stoffelijke aanwezigheid hier op aarde.

En vanavond gaat het kaarsje weer aan, dit keer speciaal voor haar. In gedachten ben ik bij haar, koester mijn liefdevolle vriendschaps band met haar zoon.
Mijn herinneringen houd ik, maar Maria haar laat in liefde gaan.

 

Mooie & Magische momenten gewenst,
Magische Maekplaetz


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.