Ik ben er even helemaal klaar mee!

Gepubliceerd op 8 mei 2019 om 10:45

Regelmatig zinkt me de moed in de schoenen, dan vraag ik me af wat de mensheid bezield om zo met natuur en de mede mens om te gaan.
Ik ben van nature geen somber mens maar van de week had ik het op een dag toch wel slecht. In de ogen van een ander stelt het waarschijnlijk niets voor, maar toch……….

 

De ochtend begint al met mijn terugkerende verbazing over een voorval dat de avond daarvoor heeft plaats gevonden. Elidor spreekt een stel aan dat in de wei voor ons huis de hond uitlaat en daar los laat lopen. In de wei leven sinds een aantal jaren reetjes en wij zijn er heel blij mee dat we die dagelijks mogen aanschouwen.
Bij de weide staat duidelijk een bord niet betreden met honden, laat staan dat je de hond dus los laat lopen.
Op het moment dat Elidor deze mensen op een nette doch duidelijk manier laat weten dat het verboden met de hond in de wei te lopen, wordt hij door de oudere man van het duo op zo een onbeschofte manier afgeblaft, dat ik me werkelijk afvraag waar het fatsoen is gebleven.
Tegelijkertijd realiseer ik me dat dit één van de reden is waarom mensen elkaar niet meer aanspreken op gedrag dat niet gewenst is.

 

Nog nadenkend over het voorval vind ik verspreid in de berm voor ons huis het afval van een grote fastfood keten die hier ongeveer 10 km hiervandaan woont. Dit snap ik niet, je rijdt er heen om het eten te halen en dan gooi je dat wat je over hebt gewoon in de berm? En dat terwijl er 3 stappen terug een hele grote vuilniston staat waar je GRATIS je vuil in mag gooien.
Meestal is het woord gratis toch wel het toverwoord voor Nederlanders om er gebruik van te maken. In dit geval was volgens de vervuiler gratis in dé berm gooien een betere optie! 

 

En dan als klap op de vuurpijl blijkt bij het nakijken van mijn kassapotje, dat iemand een flesje walnoot olie uit de tuinkast heeft meegenomen en vergeten is hier geld voor achter te laten.
Het kan zijn dat die iemand daar heel veel zin in had en geen geld bij zich had, maar ik…., ik baal er enorm van.
Natuurlijk op de schaal van oorlogen die gevoerd worden, natuurrampen die plaats vinden , de hongersnood en alle andere ernstige zaken die in een mensen leven kunnen gebeuren is dit maar een peulenschil.

 

En toch,………toch ben ik er voor vandaag even helemaal klaar mee!
Ik maak een kop thee en verdrietig trek ik me terug in mijn kruidentuin. Daar vraag ik me af waarom dit me zo raak? Ik besluit me niet te laten ontmoedigen, een andere wereld begint immers bij mij zelf en ik wil het vertrouwen in de mensheid nu toch echt nog niet opzeggen.

 

Mooie & Magische momenten gewenst,
Magische Maekplaetz


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.