Heksenbaby de jager

Gepubliceerd op 6 mei 2019 om 10:30

Ik kon er natuurlijk op wachten, met 2 van de katten die er hier rondwandelen heb ik inmiddels een goed gesprek gehad. Deze gesprekken gaan dan vooral over hoe blij ik ben met de soms nog levende cadeautjes die ze komen brengen.
Maar ik vertel ze dan met alle liefde die ik in me heb, dat ik heel veel van ze houd en dat het al een cadeautje vind als ze een keer bij me op schoot springen en geaaid willen worden.
Dat het brengen van wel dan niet nog levende gast beestjes uit mijn tuin, door mij niet per definitie als een cadeautje wordt beschouwd.

Tot nu toe hebben deze gesprekken zijn vruchten afgeworpen, want onze Jul rijdt regelmatig mee in de roze kruiwagen en Karfield ligt in de tuin op de groene stoeltjes en laat zich lekker kroelen. Levende gasten uit mijn tuin zijn er de laatste tijd niet door hen bij mij gebracht.

Heksenbaby was de enige van het katten gespuis waarmee ik dat gesprek nog niet heb hoeven voeren. Simpelweg omdat zijn interesse tot nu toe meer uit leek te gaan naar de bladeren, bloempjes en kruiden in de tuin. Tot nu toe heb ik hem alleen maar jacht zien maken op blaadjes en grote wuivende grassprieten.

Maar schijn bedriegt zo blijkt vandaag. Kenaz, het kleinste exemplaar van het katten gespuis ontpopt zich razend snel tot een heuse jager.

Met zijn lieve prrt, prrt geluidjes komt hij achter mij de werkplaats in gelopen. Zonder naar hem om te kijken hoor ik mezelf hem begroeten.
Meestal maakt hij deze geluidjes als zijn broer Karfield in de buurt is. Het is van kitten af aan hun gezamenlijke begroetingsgeluidje.
Omdat ik op mijn kop in de maakplaats kast hang kan ik niet meteen achterom kijken.

Ik hoor Karfield mauwen en een luidt achter elkaar galopperen de trap op en af, schattig is het toch dat die twee nog steeds met elkaar spelen denk ik terwijl ik de honing op de juiste plaats in de kast zet.

 

Nogmaals gemauw, ik kijk achterom en daar staat mijn trots kijkende heksenbaby met een nog levende vader mees in zijn bek.

Niet goed wetende wat te doen, vraag ik heksenbaby wat hiervan de bedoeling is?
Hij legt de vogel neer en net voordat ik de vogel wil oppakken grist hij hem voor mijn handen weg en rent er mee naar de hooizolder. Daar hoor ik een oorverdovend lawaai en even later komt Karfield met zijn deel van de buit(ik zal jullie besparen welk deel van vader mees dit was) de trap af gerend.

Volgens afspraak en zeer triomfantelijk kijkend gaat hij op de mat van de werkplaats zitten.

Net voordat hij wil beginnen met zijn maaltijd besluit ik dit deel van het pand te verlaten. Nee, dit hoef ik niet te zien, denkend aan moeder mees die nu als weduwe achterblijft en dat in het broed seizoen.

 

Het volgende gesprek , dit keer met heksenbaby staat al in de agenda gepland!

 

Mooie & Magische momenten gewenst,
Magische Maekplaetz


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.