Ravage

Gepubliceerd op 14 april 2019 om 12:37

Ik rij de auto achteruit de oprit op als ik in mijn achteruitkijk spiegel op de plaats kijk. Ik zie geen honden, dat is vreemd meestal staan die al bij het hek als ik aan kom rijden. Dat kan 2 dingen beteken, ze zijn er samen tussen uit gepiept en zijn op avontuur of ze hebben……….

En ja hoor als ik in mijn achteruitkijkspiegel kijk geloof mijn ogen niet.
Ik stap uit kijk op de plaats, deze ligt bezaaid met aarde, geknakte plantjes en 3 omgegooide planten bakken.

De met zoveel liefde en zorg opgekweekte vlinderstuikjes van Cara liggen er nu meer dood dan levend verspreid over de hele plaats.
Ik baal als een stekker en roep de 2 harige mannen.

Ze komen allebei van achter op de plaats aangesneld.
Vrolijk als altijd, maar de één kijkt net iets schuldiger dan de ander. Ik hoef me niet af te vragen welke van deze twee harige monsters dit heeft gedaan.
Xantor die heel lief bij me komt snuffelen heeft de aarde nog op zijn neus zitten.
Boos worden heeft geen zin, maar ik vind het toch nog wel even nodig om ze allebei te laten weten dat ik baal van deze actie.

Xin kijkt me vragend aan en ik zeg nadrukkelijk tegen Xantor dat het zijn schuld is als de vlinders dit jaar geen struiken hebben om naar toe te komen. Alsof hij daar een boodschap aan heeft, denk ik terwijl ik nog na mopperend de keuken binnen loop.

Ik zet de boodschappen binnen, als ik buiten kom zit Xantor bij de achterdeur zeer schuldig te kijken. “Ik ga de struikjes redden” zeg ik met nog steeds een beetje boos. Ik zet ze na een korte verzorging in de vlindertuin, dat gaat wel goedkomen stel ik vast.

Ik loop meteen nog even langs de zaaibak en daar laat ik in mijn mopperigheid één van de zware ramen op mijn pink vallen,.

"AUW", dat doet echt zeer. Snel inspectie blijkt geen wond, hup naar binnen voor de EHBO zalf. Terwijl ik bij het poortje sta te rommelen komt Xantor aangerend, hij snuffelt aan me en begint uit het niets aan mijn zere pink te likken.
De pijn wordt minder en als ik er even later de EHBO zalf op smeer is de pijn, de zwelling een de beginnende blauwe plek kort daarna weg.
Ik loop naar buiten en geef hem een dikke knuffel, dank je wel lieverd hoor ik mezelf zeggen en hij?
Hij rent naar het hek omdat Elidor aan komt wandelen.

 

Mooie & magische momenten gewenst,
Magische Maekplaetz


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.